Jeżeli do tego etapu naszego rozwoju podejdziemy starannie, to już w jego połowie będziemy zadziwieni efektami.
Poznamy nową wolność i nowe szczęście.
Nie będziemy żałować przeszłości i nie będziemy chcieli zatrzaskiwać za nią drzwi.
Pojmiemy sens słów „pogoda ducha” i zaznamy spokoju.
Bez względu na to jak nisko upadliśmy, zobaczymy, że z naszego doświadczenia mogą skorzystać inni.
Znikną poczucie bezużyteczności i użalanie się nad sobą.
Przestaniemy skupiać się na sobie, a zaczniemy interesować się bliźnimi.
Zniknie egoizm.
Zmieni się całe nasze nastawienie i nasz sposób patrzenia na życie.
Opuści nas strach przed ludźmi i niepewnością materialną.
Znajdziemy intuicyjnie sposób postępowania w sytuacjach, które kiedyś wprawiały nas w zakłopotanie.
Nagle uświadomimy sobie, że Bóg robi dla nas to, czego sami dla siebie nie byliśmy w stanie uczynić.
Czy są to obietnice bez pokrycia?
Sądzimy, że nie.
One się spełniają wśród nas – czasem szybciej, czasem wolniej.
Zawsze się materializują, jeśli nad nimi pracujemy.
Anonimowi Alkoholicy, fragment rozdziału Do czynu, wydanie czwarte, s.84-85